Peil Vooraf De Dresscode

Ooit solliciteerde ik voor de functie van beleidsmedewerker bij een grote overheidsorganisatie.
Vlak vóór mijn sollicitatie had ik mijn mooiste pak laten stomen en een nieuwe stropdas gekocht.
Jawel, ik was van plan weer eens flink indruk te maken. Ik had alleen beter in mijn spijkerbroek kunnen komen.

Aangekomen in het statige kantoor van deze werkgever werd ik bij de receptie opgehaald door een jongedame in een luchtige kniebroek en t-shirt met palmbomen.
Akkoord, het was zomer en mijn nette pak was wel een beetje warm. Ik kon mij dus wel voorstellen dat deze secretaresse zich vandaag luchtig had gekleed.

Zij bracht mij naar een statig kantoor en ging thee voor mij halen. Toen zij mij mijn kopje thee gaf verwachtte ik dat ze de manager van de afdeling zou gaan halen om met mij een gesprek te voeren. Maar nee, de jongedame nam tegenover mij plaats en vertelde mij dat een van haar medewerkers spoedig zou aanschuiven.

Om een lang verhaal kort te maken: de jongedame in kniebroek en t-shirt wàs de afdelingsmanager. Haar beleidsmedewerker droeg aan zijn voeten een soort sloffen die hij zelfs uitdeed tijdens het gesprek. De thee was gemaakt van brandnetels of iets dergelijks en heb ik met veel tegenzin gedronken.

Tijdens het gesprek ontstond regelmatig een één-tweetje tussen de mevrouw in het t-shirt en de man met de sloffen. Diverse keren barstten zij in lachen uit over gebeurtenissen die zij de afgelopen week met de afdeling hadden beleefd tijdens een overnachting in een boerenschuur. Het lolligste van het hele avontuur bleek daarbij het ontbreken van een toilet en alle hilarische gevolgen die daaraan waren verbonden.

Aan de andere kant van de tafel zat ik met mijn gestreken kraagje en mijn gepoetste schoenen. Het contrast had bijna niet groter kunnen zijn.

Door het gedrag en de kleding van mijn gesprekspartners voelde ik mij voortdurend een buitenstaander. Daardoor wist ik niet goed aan te haken bij het gesprek en was mijn rol in deze sollicitatie snel uitgespeeld.

Ik had die baan graag willen hebben en ik had zeker kunnen wennen aan die ultra-informele cultuur.
Maar door mijn kleding en de daarbij horende houding maakte ik vanaf het begin een tegenovergestelde indruk.

Hoe kunnen we voorkomen dat jij ook om deze reden een baan verspeelt?
Door vooraf de dresscode en cultuur van een organisatie te peilen.

Hoe doe je dat?
Zo simpel als wat: bezoek de website van de organisatie. Let vooral op eventuele foto’s op de site.

Veel organisaties tonen tegenwoordig foto’s van hun medewerkers of hun kantoor met daarin medewerkers. Zoek ook foto’s van het interieur of foto’s van projecten die deze organisatie heeft ondernomen. Welke sfeer proef je: formeel of informeel? Hoe gaat het personeel gekleed? Let nu op de tekst. Wordt de bezoeker van de site aangesproken? Zo ja, wordt dat met ‘jij’ of ‘u’ gedaan?

Als deze analyse je niet verder helpt dan is het tijd om de telefoon te pakken. Bel met de contactpersoon van de vacature. Geef tijdens je telefoongesprek aan dat je het belangrijk vindt dat deze organisatie ziet dat jij, daar waar nodig, geen moeite hebt om je kleding aan te passen aan de cultuur of de situatie. In het weekend glip je gewoon in je joggingbroek maar bij een zakelijke klant loop je net zo makkelijk in (mantel)pak.

Als ik dit vooraf had gedaan had ik misschien een enigszins oncomfortabel moment kunnen vermijden.

Vertel eens, hoe kleed jij je voor een sollicitatiegesprek?
En peil jij vooraf de gewenste dresscode?

Hans Netten